آتش نشانی ساوه -اخبار حوادث و آموزش - امداد و نجات fire house NFSI


جستجو در سایت



جستجو در وب
جستجوی سايت

09102050323

آتش نشانی - امداد و نجات

تاریخ شروع به فعالیت سایت

23 مرداد 92
logo-samandehi

اولین و تنها سایت آموزش آتش نشانی و مباحث مرتبط در ساوه
و به روز ترین سایت به صورت آپدیت های روزانه و هفتگی در استان
برای دسترسی سریعتر به این پایگاه میتوانید از سه آدرس

www.kaveh125.ir
www.saveh125.ir
www.125saveh.ir

*************

تلگرام09102050323

ارسال نظر از طریق سایت

لیست دارو ها و موارد استفاده

گالری تصاویر سایت

گره ها و طناب ها NEW!

عضويت سريع

شناسه :
نام اصلي:
ايميل:
تايپ مجدد:
رمز عبور:
تايپ مجدد:
 

کلینیک روانشناسی

متخصص روانشناسی -معاونت دانشگاه-استاد دانشگاه

دکتر مریم احسانی

08642225223

ساوه-خیابان انقلاب -ساختمان صدف

آب و هوای آنلاین ساوه

آمار کاربران

اوقات شرعی ساوه


1. روش مهارسازی (Anchorage)
2. روش دوخت به پشت (Tie back)
3. روش دیواره دیافراگمی (Diaphragm wall)
4. روش مهار متقابل (Reciprocal support)
5. روش اجرای شمع (Piling)
6. روش سپرکوبی (Sheet pilin)
7. روش خرپایی (Truss)

 روش مهارسازی (Anchorage)
1. در حاشیه زمینی که قرار است گودبرداری شود در فواصل معین چاه هایی حفر می شود. عمق چاه ها برابر عمق گود بعلاوه مقداری اضافه برای شمع بتنی انتهای تحتانی چاه هاست.
2. درون چاه ها پروفیلهای I شکل یا h شکل قرار میدهیم. حدود 30 درصد پایین تر از کف گود قرار میدهیم و در انتهای پروفیلها شاخکهایی در نظر میگیریم.
3. شمع انتهای تحتانی را که قبلا آرماتور کار گذاشته ایم بتن ریزی میکنیم لذا پروفیلها در شمعها مهار می شوند
4. گودبرداری شروع میشود. مرحله مرحله از بالا به پایین. برای جلوگیری از ریزش با دستگاه حفاری در بدنه چاهکهای افقی یا مایل به قطر 10 تا 15 سانت زده و درون آنها آرماتور گذاشته و بتن تزریق میشود. بطول 5 تا 10 متر
5. پانل بتنی پیش ساخته بین پروفیلهای قائم قرار می دهیم و از سوی دیگر به آرماتور چالها مهار میکنیم. (یا بتن درجا یا شات کریت یا رزوه کردن آرماتور)

 مزایای مهار
1. مشخصات مکانیکی خاک بر اثر تزریق بتن درون چاهکها بهبود می یابد.
2. سازه نگهبان درون گود جاگیر نیست
3. از خاک موجود برای مهار استفاده میشود

 معایب مهار
استفاده از بدنه خاک دیواره گود ضروری است لذا اگر این خاک زیر ساختمان همسایه یا در حریم تاسیسات شهری باشد مشکل زاست
زمان زیاد
هزینه بالا
فناوری بالا – دستگاه حفاری، تزریق ...
تخصص بالا

 روش_دوخت به پشت (tie back)
شبیه مهار، حفاری مرحله مرحله و از بالا به پایین
1. با دستگاه حفاری ويژه چاهکهای افقی یا مایل در دیواره گود حفر میشود
2. درون چاهکها کابل های پیش تنیده قرار میگیرد
3. با تزریق بتن در انتهای چاهکها کابلها مهار میشود
4. کابلها با جک کشیده شده و در روی سطح جدار گود مهار میشود
5. به داخل چاهک بتن تزریق میشود
6. پس از گیرش بتن کابل از جک آزاد میشود

عمق گود در هر مرحله به نوع خاک و فاصله چاهکها بستگی و حدود 2-3 متر است


  مزایای دوخت به پشت
1. مشخصات مکانیکی خاک بهبود می یابد
2. داخل گود جاگیر نیست
3. از خاک موجود برای مهار دیواره استفاده میشود


 معایب دوخت به پشت
1. استفاده از بدنه خاک مجاور دیواره گود ضروری است و لذا در صورت وجود حریم قابل اجرا نیست
2. زمان زیاد
3. هزینه بیشتر
4. دستگاه های خاک

 روش دیوار دیافراگمی
بصورت پیش ساخته و پس کشیده – ارتفاع کمی بیش از عمق گود- ضخامت 40 – 50 سانت

1. با دستگاه های حفاری ويژه محل دیوار نگهبان راحفر میکنیم (مرحله مرحله در پلان و با هیدروفرز یا گراب)
2. به طور همزمان دیواره محل حفر شده با گل بنتونیت و سیمان پر میشود
3. قفسه آرماتور دیوار نگهبان در جایش قرار میگیرد
4. بتن ریزی دیوار

 مزایای روش دیافراگمی
1. سرعت بالا
2. ایمنی بالا
3. هم سازه نگهبان و هم حین بهره برداری دیوار حائل
4. گودهای طویل مناسب


  عیوب دیوار دیافراگمی
1. هزینه بالا
2. فضای کار مورد نیاز زیاد از دو طرف
3. دستگاه های ويژه
4. تخصص بالا

 شمع
در فواصل معین شمع در پیرامون زمین اجرا میشود
شمعها فشار جانبی را بصورت تیرهای یکسر گیردار تحمل میکنند
طول گیرداری لازم حدود 30 درصد ارتفاع
پس از اجرای شمع گودبرداری آغاز
در صورت نیاز میتوان شمعها را مهار کرد

 مزایا
سرعت
دست و پا گیر نیست
در احجام بالا هزینه کم
گاها شمع بعنوان سازه نگهبان دائم یا بخشی از آن
شمعهای پیش ساخته میتواند برداشته و در جای دیگر استفاده شود
تا حدود عمق 5 متر معمولا اقتصادی

  عیوب شمع
1. اگر ارتفاع گود زیاد هم باید فواصل کم شود و هم مقاطع قوی تر
2. در شهر بخاطر مشکلات شمع کوبی شمعهای پیش ساخته کم استفاده


 روش خرپا
در مناطق شهری متداول
اجرا ساده
1. در محل عضوهای قائم خرپا در مجاورت دیواره گود چاه حفر میشود به عمق گود بعلاوه مقداری اضافی
2. طول شمع از محاسبه
3. درون شمع آرماتوربندی و عضو قائم داخل شمع و بتن ریزی
4. خاک در امتداد دیواره گود با شیب مطمئن برداشت
5. اجرای فونداسیون پای عضو مایل
6. عضو مایل از یک طرف به عضو قائم و از طرف دیگر به ورق کف ستون بالای فونداسیون
عملیات نجات از حفاری ها و گودال؛


وقتی عملیات نجات از گودال و حفاری ها صورت می گیرد که شخصی درون آن افتاده باشد.

فرد اتش نشان باید بداند وقتی ریزشی انجام میگیرد ،آن منطقه امن نیست ،پس احتمال ریزش بعدی وجود دارد.

زمین و در واقع شن و سنگ سنگین هستند ،و اگر کسی درون آن گیر کند نمی تواند بیرون بیایید و باید عملیات نجات ویژه ای انجام گیرد.

در این حالت زمین باید به دقت کنده شود، و این کار بعد از محکم کاری و عملیات shoring یا شمع زنی صورت گیرد.

اتش نشانان باید دقت کنند ،هرگونه ارتعاش و یا وزن اضافه در بالای زمین جابجا شده ،احتمال دومین ریزش را افزایش می دهد.
ریزش اول معمولا بعد از اولین فر رفتگی صورت می گیرد.

این اتفاق بر اثر ارتعاش تجهیزات ، ایستادن یا فرسایش اب در خاک ایجاد گردد.


  روش ایمن کار کردن؛

  وقتی به یک گودال یا حفره فرو ریخته نزدیک می شوید،ایمنی از اهمیت بالایی برخوردار است.

 راه رفتن نزدیک لبه فرو ریخته می تواند ریزش دوم را سبب شود.

 پس از لبه فرو ریخته فاصله بگیرید،و همه کارگران و ناظرین را دور نگاه بدارید.

 دقت کنید ارتعاش ناشی از لوازم و ماشین آلات منجر به سقوط دوم می شود، پس باید در هنگام عملیات نجات همه ماشین آلات را غیر فعال کنید.

 حتی تکانهای ناشی از رفت و آمد را هم متوقف کنید، چون می تواند موجب اوار گردد .

 توجه شود خاکی که از حفاری در یک جا ،دپو می شود ،مواد مستحکمی نیستند و اگر خیلی نزدیک حفاری قرار داشته باشد ،ممکن است ریزش کنند.از برهم زدن توده خاک اجتناب کنید.

 با شخص گیر افتاده ارتباط برقرار کنید،اما خود را به خطر نیاندازید و بصورت تیمی کار کنید.

 اگر خواستید به گودال نزدیک شوید از قسمت باریک و جایی که خاک سست تر است ،این کار را نکنید.

 بهتر است به گودال نزدیک نشویم ،مگر اینکه واقعا ضرورتی وجود داشته باشد.

 برای یافتن شواهدی که می تواند جای افراد گیر افتاده را مشخص کند صحنه را ارزیابی کنید.

 از حاضرین در صحنه سؤال کنید.

 شواهد را مورد برسی قرار دهید.

 دقت داشته باشین این نوع حوادث وقت گیر می باشد،و سردی و گرمی هوا تاثیر گذار است.

 گودال ها ممکن است مانند فضای محصور و چاه دارای گازهای خطرناک باشند .نصب هواکش های تهویه می تواند مفید و کارآمد باشد.

 اگر فرو رفتگی بر اثر جریان آب ایجاد شده باشد ضرورت دارد با پمپ اب را تخلیه کرد.

 برای خارج کردن مصدومین ممکن است نیاز باشد از طناب و قرقره استفاده شود ،امدادگران باید توانایی این کار را داشته باشند.

 دقت شود تثبیت موقعیت حادثه دارای اهمیت ویژه ای بود و در ابتدا باید لحاظ شود.

  عملیات پیدا کردن مصدومین سخت بوده و ممکن است نیاز باشد که از دستگاهای زنده یاب و سگهای جستجو کمک گرفته شود.
سوانح حفاری و مقررات ایمنی تونل؛

آیا می دانید یک متر مکعب خاک وزنی در حدود 1700 کیلوگرم دارد.

آیا بدن انسان تحمل چنین وزنی را دارد؟

  در عمليات حفاري دو نوع سانحه وجود دارد :

1. ريزش خاك بر روي كساني كه در محل حفاري شده مشغول كارند .

2. سقوط اجسام و قطعات کاری به درون كانال و سوانحي كه از طريق افراد، ماشين آلات و يا موادي كه در حفاري استفاده مي شوند پديد مي آيند.

  معمولاً حوادث در حفر گودال بدين خاطر است كه شخص يا اشخاصي كار خود را به درستي انجام نداده اند. همه سوانح قابل پيش گيري هستند البته با عملكرد صحيح وبه موقع.

   نكات زير نمونه هايي از عملكرد هايي است كه مي تواند از بروز بسياري از حوادث جلوگيري كند .

1- گودالها را بدون حفاظ رها نكنيد. كليه محلهاي خاك برداري شده كه كسي در آنها كار نمي كند را با نوار خطر زرد رنگ مهار كرده و راه بند بگذاريد و براي شب از علائم نوري استفاده كنيد.

2- در صورتيكه قرار است در محل حفاري، لوله هاي جابجايي مواد گذارده شود اين لوله ها را به فاصله حداقل 1متر از لبه كانال قرار داده و با قرار دادن گوه در دو طرف آنها از حركت احتمالي آنها جلوگيري نمائيد.

3- در كانال هاي حفر شده با عمق بيش از120 سانتي متر بايد تمام ديوارهاي خاكبرداري شده تخته كوبي شده و تخته ها مجاور يكديگر قرار داده شوند. با اين كار خطر ريزش از بين مي رود.

4- تخته ها با جكهايي افقي و در فواصل مساوي مهار شوند.
5- در تمام سطوح تخته ها ، از گوه استفاده شود .

6- تمام افرادي كه در گودال هاي عميق تر از120 سانتي متر كار می کنند، بايد از كلاه ايمني استفاده كنند. تخته كوبي افراد را در مقابل اشيايي كه از بالا مي افتد محافظت نخواهد كرد .

7- داربست ها در داخل محل خاك برداري شده بايد كامل و محكم باشند. كساني كه روي داربستهاي ناقص كارمي كنند نه فقط براي خود بلكه براي ساير كاركناني كه زير داربست مشغول كارند ايجاد خطر مي نمايند .

8- محلهايي را كه هنوز تخته كوبي نشده با نصب تابلوي اعلام خطر مشخص كنيد تا كسي از منطقه امن فراتر نرود.

9- براي بيرون آمدن از گودال ها به تخته ها و ديواره كانال آويزان نشويد بهتر است از يك نردبان مناسب استفاده كنيد نبايد نردبان را فقط به تخته كوبي تكيه داد بلكه لازم است از بالا به ميخي كه در زمين كوبيده شده است، محكم ببنديد. در حين بالا آمدن از نردبان پله ها را دو تا يكي نكنيد .

10- براي كساني كه در پايين كار مي كنند خاك و اشيايي كه در لبه گودال قرار دارند مانند مواد منفجره هستند و بسيار خطرناك مي باشد. خاك و ساير مواد حفاري شده بايد حداقل به فاصله 60 سانتيمتر دور تر از لبه ريخته شود و شيب مواد انباشته شده طوري باشد كه امكان ريزش مجدد به داخل كانال را نداشته باشد.

11- ارتعاش يا وارد شدن فشار زياد به نزديك لبه ديوار خاك برداري شده به احتمال زياد موجب ريزش مي شود.

12- در موقع خاك ريزي به درون گودالها حتما مانعي تهيه و با فاصله مناسب از لبه كانال محكم به جايي ببنديد تا از سقوط كاميون يا دمپر به داخل گودال جلوگيري شود.

13- پريدن از عرض كانالها سرانجام خوبي ندارد ، بهتر است كانالهايي كه در مسير عابرين حفر مي گردد، به وسايلي كه داراي استحكام كافي براي عبور افراد هستند، مجهز باشد و همچنين طرفين آن نرده حفاظتي نصب شده باشد.

☘اصول کلی گودبرداری و حفاری☘

ماده 239 :

اگر در مجاورت محل گودبرداری و حفاری کارگرانی مشغول به کار دیگری باشند باید اقدامات احتیاطی برای ایمنی آنان به عمل آید.

ماده 240 :

دیواره های هر گودبرداری که عمق آن بیش از 120 سانتی متر بوده و احتمال خطر ریزش وجود داشته باشد، باید به وسیله نصب شمع، سپر و مهارهای محکم و مناسب حفاظت گردد، مگر آنکه دیواره های دارای شیب مناسب (کمتر از زاویه پایدار شیب خاکریزی) باشند.

ماده 241 :

در مواردی که عملیات گودبرداری و حفاری در مجاورت خطوط راه آهن، بزرگراه ها و یا مراکز و تاسیساتی که تولید ارتعاش می نمایند، انجام شود باید تدابیر احتیاطی از قبیل نصب شمع، سپر و مهارهای مناسب برای جلوگیری از خطر ریزش اتخاذ گردد.

ماده242 :

مصالح حاصل از گودبرداری و حفاری نباید به فاصله کمتر از نیم متر از لبه گود ریخته شود.
همچنین این مصالح نباید در پیاده روها و معابر عمومی به نحوی انباشته شود که مانع عبور و مرور گردد.

ماده 243 :

دیواره های محل گودبرداری و حفاری در مواردی ذیل باید دقیقا مورد بررسی و بازدید قرارگرفته و در نقاطی که خطر ریزش بوجود آمده است، وسایل ایمنی نصب و یا نسبت به تقویت آنها اقدام گردد.

الف- بعد از اینکه یک وقفه 24 ساعته یا بیشتر در کار

ب - بعد از هر گونه عملیات انفجاری

ج- بعد از ریزش های ناگهانی

د- بعد از صدمات اساسی به مهارها

ه- بعد از یخبندان های شدید

و- بعد از باران های شدید

ماده 244 :

در محل هایی که احتمال سقوط اشیا به محل گودبرداری و حفاری وجود دارد باید موانع حفاظتی برای جلوگیری از وارد شدن آسیب به کارگران پیش بینی گردد.
همچنین برای پیشگیری از سقوط کارگران و افراد عابر به داخل محل گودبرداری و حفاری نیز باید اقدامات احتیاطی از قبیل محصور کردن محوطه گودبرداری، نصب نرده ها، موانع، وسایل کنترل مسیر،ع علایم هشدار دهنده

ماده 245 :

شب ها در کلیه معابر و پیاده روهای اطراف گودبرداری و حفاری باید روشنایی کافی تامین شود و همچنین علایم هشدار دهنده شبانه از قبیل چراغ های احتیاط، تابلوهای شبرنگ و غیره در اطراف منطقه محصور شده نصب گردد، به طوری که کلیه عابران و رانندگان وسایل نقلیه از فاصله کافی و به موقع متوجه خطر گردند.

ماده 246 :

قبل از قرار دادن ماشین آلات و وسایل مکانیکی از قبیل جرثقیل، بیل مکانیکی، کامیون و غیره و یا انباشتن خاک های حاصل از گودبرداری و حفاری و مصالح ساختمانی در نزدیکی لبه های گود، باید شمع، سپر و مهارهای لازم جهت افزایش مقاومت در مقابل بارهای اضافی در دیواره گود نصب گردد.

ماده 247:

در صورتی که از وسایل بالابر برای حمل خاک و مواد حاصل از گودبرداری و حفاری استفاده شود، باید پایه های این وسایل به طور محکم و مطمئن نصب گردیده و خاک و مواد مذکور نیز باید با محفظه های ایمن و مطمئن بالا آورده شود.

ماده 248 :

هرگاه دیواری جهت حفاظت یکی از دیواره های گودبرداری مورد استفاده قرار گیرد باید به وسیله مهارهای لازم پایداری آن تامین شود

ماده 249 :

در صورتی که از موتورهای احتراق داخلی در داخل گود استفاده شود، باید با اتخاذ تدابیر فنی، گازهای حاصله از کار موتور به طور موثر از منطقه کار، کارگران تخلیه گردد.

ماده 250 :

چنانچه وضعیت گود یا شیار به نحوی است که روشنایی کافی با نور طبیعی تامین نمی شود باید جهت جلوگیری از حوادث ناشی از فقدان روشنایی، از منابع نور مصنوعی استفاده شود.

ماده 251 :

در صورتی که احتمال نشت و تجمع گازهای سمی و خطرناک در داخل کانال وجود داشته باشد باید با اتخاذ تدابیر فنی و نصب وسایل تهویه، هوای منطقه تنفسی کارگران به طور موثر تهویه گردد. همچنین در صورت تجمع آب در کانال باید نسبت به تخلیه آن اقدام شود.

ماده 252 :

در مواردی که حفاری در زیر پیاده روها ضروری باشد، باید جهت پیشگیری از خطر ریزش، اقدامات احتیاطی از قبیل نصب مهارهای مناسب با استقامت کافی انجام و با نصب موانع، نرده ها و علایم هشدار دهنده، منطقه خطر به طور کلی محصور و از عبور و مرور افراد جلوگیری به عمل آید.

ماده 253 :

در گود ها و شیارهایی که عمق آن ها از یک متر بیشتر باشد، نباید کارگران را به تنهایی به کار گمارد.

ماده 254 :

در حفاری با بیل و کلنگ باید کارگران به فاصله کافی از یکدیگر به کار گمارده شوند.

ماده 255 :

در شیار ها عمیق و طولانی که عمق آنها بیش از یک متر باشد، باید به ازاء حداکثر هر سی متر طول، یک نردبان کار گذارده شود.
لبه بالایی نردبان باید تا حدود یک متر بالاتر از لبه شیار ادامه داشته باشد.
راه های ورود و خروج به محل گودبرداری و حفاری ایمن شود

نویسنده : mehrdad
بازدید [ 203 ]

رفتار اکسیژن با هوا ، هوای فشرده ،نیتروژن و دیگر گازهای خنثی متفاوت می باشد.
اکسیژن بسیار واکنش پذیر است .

اکسیژن خالص که بصورت فشردن در سیلندر ذخیره میشود ،شدیدا با بعضی از مواد مانند روغن و گریس واکنش می دهد.

سایر مواد ممکن است در مجاورت اکسیژن دچار حریق خود به خودی شوند.

تقریبا اکثر مواد شامل منسوجات ، لاستیک ها و حتی فلزات در مجاورت اکسیژن دچار حریق خود بخودی شوند.

عوامل اصلی که می تواند موجب حریق و انفجار در هنگام استفاده از سیلندر اکسیژن شوند :

1. بالاتر رفتن میزان اکسیژن در محیط بواسطه نشت از تجهیزات.

2. استفاده از موادی که با اکسیژن سازگار نیستند.

3.استفاده از اکسیژن در تجهیزاتی که برای کار با اکسیژن طراحی نشده اند.

4. بهره برداری نادرست از تجهیزات حاوی اکسیژن.

اشباع اکسیژن؛
منظور از اشباع اکسیژن افزایش غلظت اکسیژن در هوا نسبت به شرایط عادی است .

اکسیژن بی رنگ، بی بو، و بی مزه است که موجب می شود اشباع اکسیژن توسط هوای پنجگانه انسان درک نشود.

و اما خطر اصلی تهدید کننده در این شرایط اتش گرفتن سریع، آسان و خطرناک موها و لباس ها می باشد.

همچنین افرادی که از اکسیژن برای درمان بیماری های تنفسی استفاده می کنند ، بواسطه کشیدن سیگار ،لباسها و رختخواب شان دچار حریق می گردد.
لذا کشیدن سیگار برای کسانی که از اکسیژن استفاده می کنند باید ممنوع گردد.

فضاهای بسته :
اکسیژن نباید به داخل فضاهای بسته برده شوند .

ممکن است اکسیژن با استفاده از شیلنگ به محل کار انتقال یابد که در اینصورت باید شیلنگ در پایان کار جمع آوری شده یا از فضاهای بسته خارج گردد.

در جاهایی که خطر اشباع اکسیژن زیاد است مانند فضای بسته یا اتاق هایی که بخوبی تهویه نمی شوند، استفاده از از تجهیزات تشخیص دهنده اکسیژن توصیه می گردد.

هرگز از مواد نارسانا با اکسیژن استفاده نکنید.

بعضی از مواد در زمان تماس با اکسیژن تحت فشار واکنشهای احتراقی می دهند و یا دچار حریق خود بخودی می شوند . به این گونه مواد ناسازگار با اکسیژن می گویند.

نویسنده : mehrdad
بازدید [ 1375 ]

چکیده

خسارات ناشی از آتش سوزیهائی که در انبارهای صنعتی روی می دهد ، نسبت به بسیاری از ساختمانها بیشتر است . برای کاهش خسارت ناشی از این آتش سوزیها با ید :

  • با توجه به ارزش کالاهای ذخیره شده ، انبارهای بزرگ به انبارهای کوچکتر تقسیم شوند .
  • برخی کالاها نباید دریک انبار و یا کنارهم چیده شوند .
  • ارتفاعات مجاز وفواصل مجزا سازی میان کومه ها رعایت گردد .
  • مصالح مورد مصرف در بسته بندی ها و درجه آتش پذیری آنها درنظر گرفته شود .
  • موقعیت کالاهای سوختی وغیرسوختنی نسبت به دیوارهای داخلی و بیرونی انبارها تعیین شود .
  • از مدیریت آگاه وکارآمد ، همراه با نظارت مستمر ودقیق بهره گیری شود .

درطراحی حفاظت ازحریق ، ساخت و ایمن سازی انبارهای صنعتی باید :

  1. نخست مطالعات مهندسی ، جایابی های کلی و دسته بندی ها صورت گیرد و
  2. سپس تمهیدات سه گانه کاهش دهنده ریسک : حفاظتی غیرعامل ، تدافعی عامل و پیشگیری از بروز خطر، درهر مورد بکارگرفته شود .

فهرست مطالب
1- عوامل اصلی ایجاد کننده خسارت
1-1- ارزش کلی کالاهای ذخیره شده و میزان کالا در یک فضای واحد
1-2- دسته بندی کالاها برای نگهداری و چیدن آنها در انبارها طبق ضوابط
1-3- فضاهای خالی افقی و قائم بین کالاها و ارتفاع مواد انبارشده
1-4- قابلیت سوختن مصالح بسته بندی
1-5- انتخاب موقعیت قرارگیری اجناس در انبارها
1-6- استفاده از مدیریت آگاه و کارآمد
2- بکارگیری تدابیرو تمهیدات حفاظتی
2-1- جلوگیری از بروز حریق
2-2- اداره کردن مواجه شونده های با حریق
2-3- اداره کردن حریق
3- طراحی ساخت و برنامه حفاظت ازحریق انبارهای صنعتی
3-1- مطالعات مهندسی ، جایابی های کلی و دسته بندی ها
3-2- طراحی حفاظتی و کاهش دهنده ریسک

عوامل اصلی ایجاد کننده خسارت

خسارات ناشی از آتش سوزیهائی که در انبارهای صنعتی روی می دهد ، نسبت به بسیاری از ساختمانها بیشتر است . کاهش دادن خسارت ناشی از این آتش سوزیها ، با توجه به عوامل اصلی زیر امکان پذیر می گردد :

 ارزش کلی کالاهای ذخیره شده و میزان کالا در یک فضای واحد ، که براین اساس ، انبارهای بزرگ باید به انبارهای کوچکتر تقسیم شوند .
 دسته بندی کالاها برای نگهداری و چیدن آنها در انبار ها طبق ضوابط ، با رعایت الزامات مجاورت و لازمه های ابعادی کومه ها که برای جلوگیری از خطرات بیشتر ، برخی کالاها نباید دریک انبار و یا کنارهم چیده شوند .
 کم نمودن ارتفاع مواد و کالاهای انبارشده و توجه به فضاهای خالی افقی و قائم بین کومه ها و به عبارت دیگر رعایت فواصل درست مجزا سازی برای راهروهای میان کومه ها طبق ضوابط .
 درنظر گرفتن مصالح مورد مصرف در بسته بندی ها و درجه آتش پذیری محافظ های داخلی آنها .
 انتخاب موقعیت مناسب کالاهای سوختی وغیرسوختنی در فضاها و چگونگی قرارگیری آنها نسبت به دیوارهای داخلی و بیرونی انبار .
 استفاده از مدیریت آگاه وکارآمد ، همراه با نظارت مستمر ودقیق .

ارزش کلی کالاهای ذخیره شده و میزان کالا در یک فضای واحد

به استثنای برخی انبارها که متعاقب آتش سوزی درآنها ، علاوه برخسارات داخلی بنا ، ضایعات و اثرات جنبی حریق ، فراتر ازمحیط انبار هم گسترش می یابد ، مانند انبارهای ذخیره دارو ، انبارهای قطعات یدکی ، سوخت نیروگاه و نظایر آن و نیز انبارهای مخاطره آمیزی که خطرات حریق در آنها ساختمانهای مجاور را هم درگیر می کند ، در سایر موارد ، حداکثر خسارت ناشی از آتش سوزی ، به خود انبار محدود و منحصر می شود که معمولا بستگی به ارزش کالاهای ذخیره شده در فضاهای واحد و چگونگی دوربندی آنها دارد . باید توجه داشت که حتی در مواردی که کنترل آتش سوزی در انبارها موفقیت آمیز بوده ، آب موردمصرف در آتش نشانی و دود حاصل از حریق ، موجب ازبین رفتن مقادیر متنابهی از مواد و کالاهای با ارزش شده است . بنابراین ، محدودکردن حجم کالاها در فضاهای واحد ، بخصوص در انبارکالاهای باارزش و یا مخاطره آمیز ، عامل موثری در کاهش میزان خسارات بشمار می آید .

 

دسته بندی کالاها برای نگهداری و چیدن آنها در انبارها طبق ضوابط

برای دستیابی به ایمنی کافی در انبارهای صنعتی بخصوص وقتی که درآنها مواد آتشزا و یا کالاهای مخاطره آمیز نگهداری می شود و همچنین برای بکارگیری تاکتیکهای موثر در مهار آتش سوزیهای آنها ، لازم است با شناسائی ویژگی های خطرزائی کالاها در حمل ونقل و نگهداری که چیزی جدا از خصوصیات آتشگیری و سوختن بوده و علاوه بر زمان حریق در مواقع دیگر نیز خطرآفرین می باشد ، تمامی مواد و کالاها ، برای ذخیره شدن و نگهداری در انبارها ، دسته بندی شوند .

نظر به اینکه نحوه تولید هر ماده ازلحاظ فیزیوشیمی ( شکل ، غلظت ، خلوص ، حلالیت و غیره ) در چگونگی ایجاد خطر ، مؤثر است و ازطرفی نوع مصالح بسته بندی هرکالا ، درکاهش یا افزایش خطرات آن کالا بطور چشمگیر تاثیرگذار می باشد ، دسته بندی کالاها ی صنعتی ازلحاظ خطرات حریق مشکل می شود ، با این حال در مواردی که قرار باشد مواد اولیه و خام با فرمولهای شیمیائی مشخصی درانبارها نگهداری شوند ، باید براساس خصوصیات مشترکشان ، آنها را دسته بندی نموده و با بکارگیری تمهیدات اصولی و کلی ، نظم و آرایش لازم طبق ضوابط برقرار گردد .

استانداردهائی که در این خصوص تدوین شده مثل IMDG Code و NFPA Standards تمامی کالاهای صنعتی و مخاطره آمیز را برای حمل ونقل و نگهداری درانبارها ، در کلاسها وگروههائی به شرح زیر دسته بندی کرده اند :

کلاس I - کالاهای انفجار

این کالاها شامل مواد واجناسی هستند که در آنها احتمال بروز انفجار وجود داشته و به لحاظ خطرات ویژه و گوناگونشان طبق ضوابط باید در انبارهای مخصوص نگهداری شوند . نظر به اینکه خطرات آنها همیشه به محدوده هائی فراتر از انبارها گسترش می یابد ، موقعیت و محل احداث انبار آنها باید به تائید مقامات قانونی مسئول برسد .

کلاسهای II ، III و IV - مواد آتشزا و کالاهای سوختنی

این مواد وکالاها ، که به ترتیب شامل : گازها ، مایعات و جامدات آتشزا و سوختنی می باشند ، اکثرا" از ترکیبات آلی تشکیل می شوند و به هنگام آتشگیری با دود و شعله فراوان ، حریقهای بزرگ تولید می کنند و هرچند که از بابت ایجاد خطرات ویژه و کارگیری تاکتیکهای آتش نشانی ، مسائل و مشکلاتی نامعلوم ندارند ، معهذا اطفاء حریق آنها معمولا طولانی می شود ، مخصوصا درمواقعی که پیشتر به مقدار سوخت شرکت کننده در حریق توجه لازم نشده باشد . جهت اعمال تاکتیکهای مناسب وکنترل نمودن حریق ، دسته بندی فرعی این کالاها ، و جدا انبار کردن آنها از کالاهای اکسیدکننده ( کالاهای کلاس V ) امری ضروریست .

کلاس V - مواد وکالاهای اکسیدکننده

این گروه کالاها به لحاظ خاصیت اکسیدکنندگی و تولید اکسیژن به هنگام حریق ، با به آتش کشیدن مواد و اجناس مجاور ، باعث تشدید حریق می شوند و هرچند که برخی از آنها خود ، سوختنی نیستند ، باید جداگانه انبار شوند . بعضی از این مواد ، چنانچه خاصیت بی ثباتی هم داشته باشند مانند بسیاری از ترکیبات نیترات آمونیوم با ازهم گسیختگی ناگهانی مولکولهایشان تولید انفجارمی کنند .

کلاس VI - کالاهای سمی

کالاهای سمی ، صرفنظر از دیدگاه ایمنی عمومی ، ازبابت آتش گیری و چگونگی بکارگیری تاکتیکهای آتش نشانی ، باید جداگانه انبار شوند چراکه هنگام بروز حریق و یا انفجار ، اثراتی ازخود برجا می گذارند که برای اشخاص منطقه و مأموران آتش نشانی مرگ آفرین خواهد بود . با مجزا کردن کالاهای سمی ، ماموران آتش نشانی با آگاهی به نوع خطر و نحوه انبارداری ، می توانند در هر مورد تدابیر خاص آن مورد را بکار گیرند . برای کالاهای سمی سوختنی و غیر سوختنی باید دو انبار جداگانه در نظر گرفت وجمع آوری آبهای حاصله از اطفاء ، و اجناس آلوده شده پس از عملیات همواره مد نظر باشد .

کلاس VII - کالاهای رادیواکتیو

این مواد نیز مانند کالاهای کلاس یک ، دارای انبارهای ویژه هستند و خطرات آنها ، از محدوده انبارها فراتر می رود و بنابراین انتخاب موقعیت و محل واحداث انبار آنها باید با تائید مقامات قانونی مسئول صورت گیرد .

کلاس VIII - مواد واکنش کننده درمقابل آب و هوا ، بی ثبات و فرار و خورنده وسوزاننده

کالاهای دسته بندی شده در این گروه گوناگون هستند : موادی که بمرور زمان در مجاورت برخی کاتالیزورها و یا حتی خودبخود در شرایط معمول ، به ترکیبات دیگری تبدیل شده ، در آتش سوزیها به یکباره تغییر ماهیت داده و ترکیبات جدیدی تولید می کنند که نتیجتا" از دیدگاه حفاظت از حریق ، برای نگهداری آنها تمهیدات مخصوص لازم است .

موادی که در اثر برخورد با آب و یا هوا ، مقدار متنابهی حرارت تولید کرده و در آتش سوزیها دارای خطرات ویژه هستند واگر خاصیت سوختن هم داشته باشند ( مانند تری الکیلهای آلومینیوم ) احتمال خودبخود آتش گیری خواهند داشت و چنانچه غیر سوختنی باشند ( مانند سود سوزآور ) با حرارتی که در اثر واکنش تولید می کنند می توانند کالاهای نگهداری شده درمجاورشان را مشتعل کنند .

موادی مانند اغلب اسیدها و بازها که بر بافتهای زنده اثرات مخرب دارند . هرچند ، برخی از این مواد می توانند جزو اکسیدکننده ها و یا منفجر شونده ها نیز محسوب شوند ، ولی بخاطر تولید گازهای سوزا و ایجاد جراحات و صدمات تنفسی درحریق ، بکارگیری تدابیر ویژه ای برای آنها ضروریست .

البته بسیاری از کالاهای صنعتی و مخاطره آمیز ممکن است خصوصیات دو یاچند گروه را داشته باشند و نتوان کلاس آنها را به درستی تشخیص داد ، اما نحوه دسته بندی همواره براساس خطر غالب ، صورت می گیرد . مثلا" پراکسید بنزل ، هرچند بسته به درجه غلظت اش می تواند در گروه کالاهای واکنش کننده قرار گیرد ، ولی جزو کالاهای سوختنی محسوب شده است و همینطور کود شیمیائی (نیترات آمونیوم) اگر چه جزو مواد اکسیدکننده دسته بندی می شود ، دارای خصوصیات کالاهای انفجاری هم هست .

در"آئین نامه جهانی باربری دریائی کالاهای مخاطره آمیز" International Maritime Dangerous Goods Code تمامی کالاها ازلحاظ " گذاشت و برداشت و حمل ونقل کالا " در نه کلاس به شرح فوق دسته بندی شده اند که کلاس نهم مربوط به کالاهای متفرقه ( ازلحاظ خطر ) می باشد . در آئین نامه ها واستانداردهای NFAP کلاسهای II و III و IV تحت پوشش یک کلاس با زیرکلاسهای فرعی متعدد دسته بندی شده اند و کالاهای کلاس VIII شامل سه کلاس جداگانه می باشند * .

نویسنده : mehrdad
بازدید [ 938 ]

به عنوان یک اتش نشان در نزدیکی یک حادثه ناشی از مواد خطرناک حضور دارید.

باید در ابتدا به دنبال کنترل شرایط با توجه به امکانات موجود باشیم.

باید بتوانیم تشخیص دهیم که مواد از کجا نشت کرده است تا بتوانیم راههای مقابله با آن را مشخص کنیم.

💥💥 روشهای کنترل دفاعی به شرح زیر می باشد؛

🔥🔥 جذب ؛
فرآیند به کار بردن ماده ای است که جاذب است و ماده خطرناک را مانند یک اسفنج که آب را جمع می کند، این ماده را نگاه می دارد.

این کار را می شود خیلی راحت با اضافه کردن یک ماده خشک و یا دانه دانه،مانند خاک رس و یا شن خشک به مایعات در حال حرکت انجام داد تا از حرکت و نشت آنها جلوگیری شود.

این کار را باید با پاشیدن مواد جاذب ( خاک ، شن ،..) توسط بیل انجام داد.

چون ممکن است مواد جاذب، با مواد خطرناک خاصی ،واکنش انجام دهند.

لذا باید قبل از پاشیدن آنها ،تعیین کنیم که آیا یک ماده جاذب با ماده خطرناک سازگار است یا خبر؟

باید دقت کنیم که از وسایلی استفاده نکنیم که خود خطر ساز هستند.

حتی الامکان از وسایل ساده استفاده شود مانند بیل.

🔥🔥 سد کردن؛
قرار دادن موانعی برای جلوگیری از حرکت مواد خطرناک در سطح منطقه را گویند.

🔥🔥 بند آوردن؛
وقتی به کار می رود که مایع در یک گودال یا کانال طبیعی در حال جریان است.

پیشرفت آن را با مسدود کردن کانال متوقف کنید.

این تکنیک برای تغییر جهت جریان مایع به دور از ناحیه خطر ،به کار می رود.

🔥🔥 نگه داری؛
فرآیند ایجاد منطقه ای برای نگه داری مواد خطرناک است.

این کار را می توان با حفر گودال و انتقال مواد به آن انجام داد.

این مواد در آنجا می مانند تا شرایط بازیافت محیا شود.

ادامه دارد.....👇👇

نویسنده : mehrdad
بازدید [ 1450 ]

صدمات ناشی از فشار ناگهانی اب ( ضربه اب)

💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥

اتش نشانان جهت جلوگیری از وارد آمدن صدمات به ابزار و نفرات به نکات زیر دقت کنند🙏🙏

🔥ضربه اب عبارت است از نوسان در فشار اب که در اثر توقف ناگهانی جریان اب ایجاد می شود.

🔥اگر اب در اثر بسته شدن دریچه خروج، ناگهان متوقف شود، تمام انرژی جنبشی تبدیل به انرژی حرکتی می شود .

🔥از طرفی چون امکان فشردگی اب وجود ندارد ،لذا خاصیت سیال بودن اب ،باعث انتقال فشار به طرف نگهدارنده خود می شود.

🔥🔥حال اگر اب داخل لوله یا شلنگ در حال جریان باشد و سرلوله ناگهان بسته شود، فشار اضافی در میان لوله به شکل شوک و  عمل می کند.

این شوک آنچنان انرژی تولید می کند که می تواند موجب :👇👇

پارگی لوله ،جدا شدن اتصال از پمپ ،شکستن کوبلینگ و آسیب رسیدن به اتصالات شود.

🔥🔥ضربه های متعدد اب می تواند حتی به سیستم لوله کشی نیز صدمه وارد کرده و حتی باعث آسیب دیدگی اتش نشانان شود. ( برخورد کوبلینگ با نفرات)

🔥🔥 اگر شیر پمپ به مقدار زیاد و به سرعت باز شود و موجی از توده اب ناگهان لوله را پر کند، موقعیت مشابه در بالا رخ خواهد داد.

🔥🔥 افزایش ناگهانی فشار و قطع و وصل کردن سر لوله ، علاوه بر آسیب رساندن به لوله کنترل اتش نشان را در هنگام استفاده بر هم زده و موجب ایجاد خسارت به محل می شود.

🔥🔥پیشگیری از ضربات اب؛

🔥برای جلوگیری از ضربات اب همیشه دریچه های خروجی پمپ را به آرامی باز و بسته کنید.

🔥هنگامه استفاده از سرلوله آن را به آرامی باز و بسته کنید.

🔥 با هماهنگی پمپ چی اقدام به باز و بسته کردن سر لوله  در شرایطی که فشار و دبی زیاد است اقدام کنید.

نویسنده : mehrdad
بازدید [ 219 ]

شایع ترین سیستم های اطفاء مواد ویژه می باشند.

در آشپزخانه های صنعتی، برای محافظت محل آشپزی و سیستم های تخلیه استفاده می شود.

بسیاری از پمپ بنزین ها دارای سیستم شیمیایی خشک هستند،که از محل های توضیع محافظت می کند.

این سیستم ها معمولا برای مکانهایی که مایعات قابل اشتعال نگهداری ،و یا مصرف می شوند کارایی دارند.

هر دو سیستم خشک و مرطوب در طراحی مشابه هستند.

این سیستم ها مواد پودری را داخل مخزن داشته و از یک مخزن نیتروژن و یا گاز کربنیک جهت فشار استفاده می کنند.


💥💥💥💥سیستم های اطفاء مرطوب؛

این سیستم ها یک ماده اطفایی اختصاصی بکار می گیرند که برای اطفاء روغن های گیاهی ،نسبت به سیستم های شیمیایی خشک ،که در آشپزخانه های قدیمی تر بکار گرفته می شوند مؤثر تر است.

این سیستم ها همچنین بعد از استفاده راحت تر تمیز می شوند.

نویسنده : mehrdad
بازدید [ 1277 ]